Door uiteenlopende oorzaken is het mogelijk dat mensen hun greep op het eigen leven dreigen te verliezen. Zij hebben moeite met het structureren van de dag en/of hun deelname aan de maatschappij.

Het (opnieuw) krijgen van een zinvolle dagindeling en de ontwikkeling van activiteiten die gericht zijn op maatschappelijke participatie vormen de belangrijkste doelstelling. De eventuele aandoening of beperking wordt als een gegeven gezien en de ondersteuning richt zich op versterking van wat mensen nog wel kunnen. Dagverzorging, dagbesteding of hulp bij het voeren van de eigen huishouding kunnen deel uitmaken van de begeleiding.

Activerende begeleiding richt zich op herstel of het voorkomen van verergering van gedrags- of psychiatrische problematiek. Maar ook het omgaan met de gevolgen van alle mogelijke aandoeningen of beperkingen (lichamelijk of verstandelijk) proberen we via activerende begeleiding te verbeteren.

Essentieel voor activerende begeleiding is het streven naar verbetering. De aandoening zelf kunnen we niet genezen, maar een betere omgang ermee leidt tot een duidelijk betere kwaliteit van leven. Anders dan bij ondersteunende begeleiding, waar de aandoening zelf buiten spel blijft, vormt die bij activerende begeleiding juist wel het aangrijpingspunt van de hulpverlening. Gesprekken, non verbale communicatie, het oefenen van sociale vaardigheden, advies, instructie, voorlichting; stuk voor stuk zijn het middelen die we inzetten om mensen te leren hun situatie beter te hanteren en greep te krijgen op hun leven en hun emoties.